Etiket: anne-çocuk ilişkisi

Evet, biz anne-babalar robot değiliz, ama…

Bebek doğduktan sonra kendine beş dakika ayıramayanlarımız bilir…Fırsatını yakalayıp yalnız başına supermarkete gitmek bile, bazılarımız için mini-tatil coşkusu gibidir. İşte böyle bir zamanda, kendimi en yakın alışveriş merkezinde buldum bugün. Almam gereken bir yığın şey vardı, önümüzdeki 1 saat içinde bu ‘zamanı’ kahveyle bile taçlandırabileceğimi düşünerek dolaşmaya başladım. […]

İlk Çocuk-Anne-Kardeş Üçgeni :)

Duman’la gülüşüyorduk geçenlerde…Benim yaptığım onun komiğine gitti, onun kıkırdaması da benim komiğime…Sonra aklıma geldi, şimdi Duman, hani bayağı mantıklı filan konuşabilse ve beni tanımlayabilseydi…Ege’nin annesini tanımlayacağından bambaşka bir anne tanımlardı kesin. Bu düşünce ve kafamdaki doğruluğu bütün gece aklımı kurcaladı; bazı yazılarım bende yazmadan önce sancı yapar. Kiminle […]

‘İyi Anne’liğin potansiyel riskleri

Kafamdakileri sıraya koymanın en iyi yolu yazmak olmuştur benim için.  Bir kaç gündür ise kafamda evirip çevirdiğim, ve pekte işin içinden çıkamadığım bir konu var: Anneliği fazla kaçırmak mümkün mü? Bu soru, eşimin iş için Roma’ya gitmesinin gerekmesiyle doğdu bende. Çünkü her iyi eşin yaptığı gibi, “Beraber gidelim…” […]

Çocukları (ve bazen büyükleri de !) dinleyerek nasıl konuştururuz?

Son dönemlerde okumakta olduğum bir kaç kitap, ben de bazı aydınlanmalar yol açtı diyebilirim… Özelikle erkek çocuklar, olan olayları; 1- Anlatma, 2- ‘Olduğu gibi’ anlatma, 3- Karizma çizdirici olayları atlama, vb eğilimleri yüzünden, genelde ‘kapalı kutu’ modundalar, bana sorarsanız. Kendi adıma; Ege’nin başından geçenleri anlatmasını cesaretlendireyim derken, çocuğu […]

Kendi stresimizi çocuğumuza geçiriyor muyuz?

Herhalde tanıdık sahnelerden biridir: İşten geldiniz, çocukları bir yere götürmeniz gerekiyor…Ama söylediğiniz zaman hazır değiller. Bir anda kendinizi bağırırken yakalamanız çok mümkün. İşte böyle anlarda bir dakika durmak gerekiyor. Ne olduğunun farkına varır varmaz, bu kez suçluluk duyuyorsunuz…”Bu onların suçu değil ki…Hep benim yüzümden…” Çocukların illa ki korkmuş […]

Ege ilk okul gezisinde…Ben…?

Eski yazıları okuyanlar hatırlayacaktır – Ege’yi okulla birlikte Ankara’ya gönderip göndermemek için sancı çektiysem de; sonuçta göndermeye karar vermiştim. O gün, dün geldi çattı. Ege heyecandan uçuyordu; hele ki ilk defa (sadece bu gezi için) telefon vereceğimizi öğrenince heyecan ikiye katlandı. Ben fazla düşünmemeye ve içimden ‘cool anne’ […]

“Anne olarak kendine 1-10 arası bir puan ver…?”

Dün akşam  Ege ile birlikte yemek yiyor ve çene çalıyorduk. Sarfettiğim her cümlenin altında notlar, sınavlarla ilgili saklı anafikirler olduğunu kabul ediyorum 🙂 Bunu anlamış olacak ki; – “Anne olarak sen kendine kaç puan verirdin?” diye sordu. Ege zaten bu tür sorulara bayılır. (Sen olsaydın ne yapardın, ne olmak […]

Orada uzakta, bana bakan bir ‘günlük’ var o odada…!

2 yıl önceydi, Ege benden güzel bir defter istedi günlük tutmak için. İçimden hem “Yaşasın, ne güzel, günlük tutacak galiba…” ile “Eyvah ben yandım!!!” aynı anda geçmişti, çok iyi hatırlıyorum. Bu arada ben ise; ortaokuldan beri günlük tuttum. Günlüklerimi bir dönem evin çatısına bile saklamayı düşündüğümü hatırlıyorum. O […]

Her erkek çocuğunun geçireceği 15 evre…:)

Baby TV / Dora Evresi: Dora seyretmesinden biraz rahatsız olacak babalar olabilir. Evinizde, “BUGÜN BENİM ÖZEL GÜNÜÜÜÜMMMM !…” ve “ARAKÇI AYIP SANA !!” yankılanacak. Süper Kahraman Evresi: Bu da şirin. Çarşaflar, kostümler, oyuncaklarla dolup dolup taşacaksınız. Oğlunuz her Örümcek Adam ya da Darth Wader kostümü giydiğinde ilk kez […]

Bir çocuğu mıncıklarken öbürüne karşı suçluluk duymak : Bir anne klasiği

Yapmıyorum diyorum. Suçluluk duymuyorum diyorum. Ama Duman’a yumulurken, güvercin gibi yan yan Ege’ye bakıyorum. Sakinleşiyorum sonra, Duman’a son bir öpücük kondurup yere bırakıyorum. Hemen ardından Ege’yi öpmeye de gidemiyorum, biliyormusunuz? Sanki gözüne batacakmış gibi geliyor…10 dakika sonra onu öpüp gıdıklıyorum. Bu sefer de tam yaranamıyorum galiba, tesbih böceği […]