Etiket: annelik

Her kadının oğlu mu olmalı ?!?!

Viral yayılan “Her kadının bir oğlu olmalı” yazısı bana da geldi tahmin edebileceğiniz gibi. Okudukça kızdım, kızdıkça hayret ettim. Neye kızdığımı düşündükçe de aklıma takıldı. ‘Annelik’ belli bir tekamülü beraberinde gerektirmiyor mu? Ve bu yazıyı yazanın tekamül etmiş haliyse… Anne olduktan sonra, ilk neyi anladım biliyor musunuz? Bu […]

İtiraf ediyorum: Kıskancım

Bu ve bunun gibi cümle kuranlara karşı sınırsız bir kıskançlık içindeyim… Çatlıyorum hatta…Çevremde bu tip arkadaşların yüzüne söyleyemesem de, gözlerimi kısıp sessizce dudaklarımın hareket ettiğini söylüyorlar…Evet tabii ki en sevdiğim şarkıyı mırıldanıyorum… Yoksa ne olabilir ki ! 🙃🙃 “Gecen gece 9’da yattım, kütük gibi uyumuşum. Sabahta 8’de uyandım, […]

İlk Çocuk-Anne-Kardeş Üçgeni :)

Duman’la gülüşüyorduk geçenlerde…Benim yaptığım onun komiğine gitti, onun kıkırdaması da benim komiğime…Sonra aklıma geldi, şimdi Duman, hani bayağı mantıklı filan konuşabilse ve beni tanımlayabilseydi…Ege’nin annesini tanımlayacağından bambaşka bir anne tanımlardı kesin. Bu düşünce ve kafamdaki doğruluğu bütün gece aklımı kurcaladı; bazı yazılarım bende yazmadan önce sancı yapar. Kiminle […]

Annelik üzerinden bölme ve çarpma işlemleri

Eyyy…! Dur, kendimi tutacağıma söz vermiştim bu yazıyı yazarken. Daha kendim küçük bir çocukken bile, bir gün anne olacağımı biliyordum. Çoğu ergen genç kızın geçirdiği ‘feminist evre’, ‘çevreci evre’yi bende geçirdim ama çok uzun soluklu olmadı: “Bu dünyaya çocuk mu doğurulur?”, vs. Hepimiz çocuksuzken (yani ½), hiç bir […]

‘İyi Anne’liğin potansiyel riskleri

Kafamdakileri sıraya koymanın en iyi yolu yazmak olmuştur benim için.  Bir kaç gündür ise kafamda evirip çevirdiğim, ve pekte işin içinden çıkamadığım bir konu var: Anneliği fazla kaçırmak mümkün mü? Bu soru, eşimin iş için Roma’ya gitmesinin gerekmesiyle doğdu bende. Çünkü her iyi eşin yaptığı gibi, “Beraber gidelim…” […]

Çocukları (ve bazen büyükleri de !) dinleyerek nasıl konuştururuz?

Son dönemlerde okumakta olduğum bir kaç kitap, ben de bazı aydınlanmalar yol açtı diyebilirim… Özelikle erkek çocuklar, olan olayları; 1- Anlatma, 2- ‘Olduğu gibi’ anlatma, 3- Karizma çizdirici olayları atlama, vb eğilimleri yüzünden, genelde ‘kapalı kutu’ modundalar, bana sorarsanız. Kendi adıma; Ege’nin başından geçenleri anlatmasını cesaretlendireyim derken, çocuğu […]

İç Ses: “Durursak düşeriz.” :)

Neden mi? Çünkü otomatik pilot devre dışı kalırsa uçak düşebilir 🙂 Yani ben bazen böyle hissediyorum. Sabahın kör karanlığında başlayan maratonumuzun, kendine göre bir seyri var. Bazen parkuru zamanından önce, bazen ise çok çok sonlarda tamamlıyorum ama itiraf etmek gerekirse, kafamdaki iç seslerim hiç susmuyor. ‘İç ses’, kaytaracak […]

Bir 13 aylık ile bir gün nasıl geçer?

1 – GÜNAYDIN :  Aksiyonlu bir gecenin sonrasında sabah. 2 – Yemek yapmaya çalıştığım sırada ayağımın dibindeki oyuncak kavgası. Burada Madiba’ya karşı sabır testi yaparken, ben… 3 – Duman koşarken düşüyor…Her seferinde böyleyim, itiraf ediyorum 🙂 4- Öğleden sonra ben 🙂 5 – Akşam, yine uyku ritüeli zamanı […]

Eğer Tanrı’da bizi, bizim evlatlarımızı sevdiğimiz kadar seviyorsa…

Dün akşam Duman’ı  gece uykusundan önce emziriyordum. Bizim standartlarımıza göre epey aksiyonlu bir Pazar geçirmiştik – ve hepimize çok iyi gelmişti…Duman, kocaman futbol sahasında 3 tur top pas atmış, yorgunluktan yığılacağı yerde, evi de birbirine katmayı başarmıştı…Ege, arkadaşının yaş günü partisinden terli futbol formalarıyla gelmiş, tek gözü kapalı […]

Ege ilk okul gezisinde…Ben…?

Eski yazıları okuyanlar hatırlayacaktır – Ege’yi okulla birlikte Ankara’ya gönderip göndermemek için sancı çektiysem de; sonuçta göndermeye karar vermiştim. O gün, dün geldi çattı. Ege heyecandan uçuyordu; hele ki ilk defa (sadece bu gezi için) telefon vereceğimizi öğrenince heyecan ikiye katlandı. Ben fazla düşünmemeye ve içimden ‘cool anne’ […]