Bebekler

Bebek Kamerasının bana ettikleri :)

Bebek kamerası çok lazım bir şey mi? İnanın, bilmiyorum. Ege’yi büyütürken “Keşke kamera olsaydı…” diye içimden bir kaç kez geçirdiğimi hatırlamıştım, Duman’a hamileyken…Bu yüzden annemler bize bir tane hediye ettiler.

Tabii kamera olunca insanın elinden düşmüyor.

Fakat bu kameranın, beni delirtmeye çalışan bazı güçlerce kullanıldığını düşünüyorum bazen…Ya delirtecek, ya da ödümü patlatarak beni kendi gezegenlerine kaçıracak bir takım paralel güçler işin içinde pek ala olabilir :p

İnanmıyorsanız, okuyun :

1- Evimde kim var?

Duman 3-4 aylık filandı.  Evde sadece ikimiz vardık. Kameranın açısını ayarlamak için, Duman’ı yatağa koydum, telefondan da kamerayı açıp yatağın üstüne bıraktım. Kamerayla bayağı bir oynaştıktan sonra, Duman uyur gibi oldu, bende “Bırakayım bakayım, uyuyacak mı?” diye yatağın kenarında dikildim. Tam o anda, kameradan arkamdan birinin geçtiğini görünce bir çığlıkla zıpladım !!!! Duman ağlamaya başladı, benim yüreğim ağzımdaydı. Meğer kamera geçen 5 dakika öncesini gösteriyormuş, o geçen de benmişim…Bunu anlamam için geçen 5 dakika da çocuğu yataktan alıp göğsüme bastırarak odanın içinde sopa gibi bir şey aradığımı hiç unutmuyorum.

2- Çocuğum nerede?

Duman’ı odasında emzirip yatağına bıraktım. Odadan çıktım ve kamerayı açtım. Bir de ne göreyim ? Yatak boş !!!?!?!?! “Nası yaaa?” diyerek gerisin geriye odaya girdim. Tabii ki orada…Kamerayı açıyorum, yatak boş !!!! Çıldırmamak işten değil !!! Ancak 4 dakika sonra gerçek zamanlı yayın vermeye başladı…

3- Duman The Exorcist

Şimdi kameradan bir beklentiniz var : Uyuyan çocuğu göstermesi değil mi? Kameraya bakıyorsunuz, evet aynen…uyuyor….Sonra bir bakıyorsunuz, yatakta oturmuş, gözleri baykuş gibi ışıldayan bir şey size bakıyor…Tamam, bu kameranın suçu değil belki ama; gel de irkilme…

4- Yalancının mumu bebek ağlayana kadar yanar.

TV’nin karşısında uyukluyorum. Duman uyuyor. Kameradan bakıyorum, ooo ne güzel mışıl mışıl. Bir yerden bebek ağlaması gelmeye başlıyor…Kameraya bakıyorum…Duman uyuyor…Bebek ağlaması daha da şiddetleniyor, benim gözlerim artık kapanma noktasında…”Birinin bebeği fena koptu…” diyorum içimden. Benim içim rahat; buyrun işte, bakın kameradan…Duman uyuyor…Sesler birden çok yakından gelmeye başlayınca Kutay’la ikimizde dikiliyoruz…DUMAN BU !!! İçeri koşmadan son kez kameraya bakıyorum iç geçirerek…Duman, mışıl mışıl uyuyor…Hah !!! Çok uyuyor…Çok !!!!

Valla sizin kameranız hiç böyle işler peşinde değilse, kıymetini bilin…Bizimkisi böyle…:)