Hamilelik

2. bebek kız mı, erkek mi?

IMG_1735
Nedense hamile kaldığımı öğrendiğimiz andan itibaren bizi küçük bir kızın beklediğinden emindik. Sadece biz değil, annelerimiz babalarımız da aynı şekildeydi. Sanki bizim evdeki artan erkek popülasyonunun bir şekilde dengeleneceğini düşünüyorduk. Adı bile hazırdı. Ben biraz daha sessizdim; çünkü itiraf etmek gerekirse küçük kızlardan biraz çekiniyorum. Ayrıca kendimin mini versiyonunu büyütmek beni biraz da dehşete düşürüyordu…(Sanırım aynı nedenden dolayı eşim de erkek bebekten korkuyordu 🙂 )

“Ege’den de o kadar şey saklamıştım…” diye hayıflanıyordum. Doktorum 20. haftaya kadar bu büyük soruya cevap beklemememi söylüyordu ama bir iki kere içimden “İnşallaaahhhhh erkektir…!” diye geçirdiğimi hatırlıyorum. En önemlisi sağlıktı elbet- gerisini yaşayarak öğrenecektik. Yalnız ben erkek çocuk büyütmeyi çok sevmiştim. Her zaman She-Ra’yı değil He-Man’i, Dora’yı değil, kuzeni Diego’yu, Mariposa değil, Ben Ten’e yakınlık duymuşumdur 😀

Sevgili doktorumun başını etini o kadar yedim ki, sonunda 18. haftada homurdana söylene, “Al işte, pipi yüzüyor !” dedi 😀 😀 Kutay’ın gözleri faltaşı gibi açılmış, ekrana bakıyordu gözlerini kırpmadan…”Hadi canım, emin misin yaa?” deyiverdi. “Gidin başımdan deliler !!!” cevabını alırken, benim suratımda azıcık gevrek bir sırıtış olduğunun farkındaydım.

Bunlar, bütün bu “Kız mı, erkek mi?” diye geçirdiğimiz 18 hafta; aslında işin magazin bölümü aslında. Çünkü size mini mini bir bebek uzattıklarında, kız, erkek, hiçbirşey farketmiyor…İnişli çıkışlı bir 9 ayın sonunda (kaçıncı çocuğunuz olursa olsun), sonunda kucağınıza geldiğinde ne kadar küçük olduğuna inanamıyorsunuz;  yanağı yanağınıza değdiğinde sağlığın dışında hiçbirşey umursanmıyor.

Bir daha böyle bir işe girecek olsaydım da ( hah hah hahaa haaaa…!!) sanırım en başında yine aynı şeyleri hissederim. Futbol tezahüratları, inmeyen tuvalet kapakları beni rahatsız etmiyor. Sadece 10 yılda 3 sünnet (Madiba’yı da saymak zorundayım burada) muhabbetinden biraz fenalık geldi, o kadar 😀